Klinkklaar blunderen

Mijn goede vriend Ab Klink heeft vandaag de voorpagina van de NRC gehaald. Hij onderhandelt over de terugverkoop van ongebruikte vaccins tegen de Mexicaanse griep. Hij had vorig jaar 34 miljoen spuiten besteld en heeft er nu helaas nog 19 miljoen in de kelders van het ministerie van Volksgezondheid in Den Haag liggen. Ab wil nu al die pallets met spuiten weer retour richting de afzenders shippen en onderhandelt zich als demissionair een versuffing om zoveel mogelijk van de 200 tot 300 miljoen teveel uitgegeven belastingeuro's in de vorm van een creditfactuur te mogen ontvangen.

100306.jpg

Omdat ik regelmatig in het Haagse rondloop en in bepaalde kringen bekend sta als in te huren dealmaker werd ik begin vorig jaar ontboden in de catacomben van Ab. Hij onderhandelde met een handjevol faramceutische schavuiten over vaccins tegen een naderend onheilsvirus en kon wel wat hulp gebruiken.

Nou weet ik dat de gemiddelde virusexpert door de farmaceuten goed wordt gefund om een klein griepje op basis van wetenschappelijke wartaal op te blazen tot een mondiale epidemie. Dat werd deze keer de Mexicaanse griep genoemd, die kon worden bezworen door een vaccinpatentje, waar twee farmaceuten zich volledig aan te buiten hadden geproduceerd. Uit betrouwbare bron had ik vernomen dat de uiterste houdbaarheidsdatum van het serum in rap tempo dichterbij kwam en dat de rommel aan de man moest worden gebracht. Goedschiks of kwaadschiks. Belangrijke info om een deal ten gunste van de kopende partij te kunnen beïnvloeden, leek me. Uiteraard heb ik tijdens de koffie met Ab met geen woord gerept over deze info. Ik heb helemaal geen moeite met broodroof, maar niet uit m'n eigen mond.

Ik vertelde Ab dat ik het spel van de farmaceuten al ettelijke malen met overweldigend succes had gespeeld, noemde wat gefingeerde namen met een uitdrukking op m'n gezicht van "ach, je kent ze wel" en beloofde hem minstens 100 miljoen besparing op een geschatte investering van een half miljard. Ik stelde wat kritische vragen over het aantal van 34 miljoen en hoe groot hij de kans achtte dat iedere Nederlander -bejaarden, baby's en bible belters meegeteld- gegerandeerd twee van die spuiten zou gaan consumeren. Of: welk marketingbudget hij bij de pillenboeren had bedongen om een collectieve volksangst te kunnen ontketenen. Dat vond de christendemocraat zo'n briljant punt dat hij meteen naar mijn tarief vroeg. Ik bevond me in de closing fase. Op mijn vraag of hij een positief besluit zou nemen als we het eens zouden worden over de rekening, antwoordde hij zonder nadenken: "Nou en of, meneer Diepeveen, ik ben onder de indruk!"

Enfin, ik begon met mijn garantie: minstens 100 miljoen besparing en ik zou dit keer de voor mij zeer ongebruikelijke uitzondering maken om mijn diensten op no cure no pay basis aan te bieden. Ik ben wars van eenzijdige commitments, maar zei hem dat ik toch niet meer dan twee gesprekken dacht nodig te hebben om de deal voor hem rond te maken. Wat dan mijn fee zou zijn voor die twee gesprekken? Twee miljoen euro. Zijn eerste reactie zal ik nooit vergeten: "U lijkt wel een bankier!" Nou, meneer Klink, er is één heel belangrijk verschil tussen mij en een bankier: mijn bonussen zijn gebaseerd op voor mijn klanten gerealiseerde winsten. En dus niet op slechts mijzelf dienende afspraken die ik in het bijzijn van een handjevol snurkende commissarissen heb afgedwongen.

Ab vond het outrageous. Hij kon in de Kamer en tegenover zijn kiezers niet verantwoorden dat hij iemand een miljoen per middag zou betalen. Ook niet als hij aan kon tonen dat de deal hem 100 miljoen had opgeleverd. Op mijn vraag of hij het zich wel kon veroorloven om achteraf meer dan 100 miljoen mis te kleunen was zijn antwoord veelzeggend: "Dat is aan de orde van de dag, meneer Diepeveen, maar een miljoen per middag, dat gaat écht niet lukken."

Ik heb vandaag de voicemail van Ab ingesproken. Dat ik de komende week graag twee middagen voor hem in mijn agenda vrijmaak en dat hij zich mijn eerder gedane voorstel vast nog wel kan herinneren. Aangezien Ab nu wél baat heeft bij het resultaat, verwacht ik niet dat de hoogte van mijn fee deze keer op enige bezwaren zal stuiten.